Tandemtour 2002

Tiny en Anton samen op de tandem door Noordoost-Duitsland en langs de Elbe

Uiteindelijk vonden wij een normaalogend cafetaria, zouden wij gelijk wat gebruiken, en ons nog een poosje schuil houden voor de plensregen. Maar het was helaas geen onverdeeld genoegen, ons verblijf in deze horeca gelegenheid, telkens ging de deur weer open en voerde met elke in en uitkomende gast vocht en kou naar binnen terwijl de regen onverminderd aanhield. Een en ander deed ons besluiten om toch maar verder te trekken, zo reden wij in de stromende regen terug naar de rivier en pakten onze route weer op. Dat ging goed tot op moment bleek onze route weer kwijt te zijn, en dat ons pas echt realiseerde toe in een plaats aanbeland waren die niet op onze kaart stond. Na enige navraag bleek dat we een stuk van ons reeds gereden weg terug moesten. Ik moet trouwens zeggen dat de omstandigheden verre van gunstig om enigszins richting te bepalen, we zagen een campingbordje, maar hoe we zochten, niets te vinden, dus we reden door. Gelukkig werd het droog en we volgden een bosweg die ons volgens de bordjes in Belgern moesten brengen. Tien kilometer reden we door de bossen heuvel op heuvel grote kuilen met water omzeilend en bereikten uiteindelijk Belgern een oude met authentieke stad en even authentieke kinderkopjes belegde straten een steile straat naar beneden leidde ons terug naar de Elbe en begeleidende route.
Verdomd als het niet waar was, een bordje naar een camping de volgende weg steil omhoog, maar we hadden meer behoefte aan een lekker warm bed en een plaats om onze spullen een beetje te drogen.

Op zo'n dag toont alles minder
Op een dag als deze toont alles een stuk minder
Toen we op een kruising kwamen, gaven de bordjes aan dat er in Staritz een pension moest zijn besloten we maar daar onze nacht door te brengen.
Pension Der Lindenhof het was weliswaar gesloten (befaamde Duitse ruhetag ), maar toen we achterom gingen bleken we er evengoed terecht te kunnen. Wij waren blij dit gevonden te hebben, want we waren er behoorlijk mee aan. Omdat de boel gesloten was, besloten we maar wat te eten op onze kamer. Belt de eigenaar op of we nog wat willen eten. “Nee, dan u”, zeiden we. “Te laat”, dachten we.
Na een lekkere warme douche en een goed bed waar we goed in sliepen ondanks de drukke weg (bleek B 182) stonden we volgende morgen verkwikt weer op