meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">

Tandemtour 2002

Tiny en Anton samen op de tandem door Noordoost-Duitsland en langs de Elbe

Dan gaan we weer verder en komen bij Lochau weer in de drukte van alledaags verkeer en belanden dan via Döllnitz in Halle en rijden door de stad tot het station om vandaar al snel in het centrum te belanden.
Daar aangekomen rijden en lopen wat rond kopen nog een nieuwe kaart in een grote boekwinkel.
Dan gaan we weer verder en komen bij Lochau weer in de drukte van alledaags verkeer en belanden dan via Döllnitz in Halle en rijden door de stad tot het station om vandaar al snel in het centrum te belanden.
Daar aangekomen rijden en lopen wat rond kopen nog een nieuwe kaart in een grote boekwinkel.
Gebruiken nog wat in een Konditorei en gaan na een oponthoud van een paar uurtjes weer verder om dan de richting van Eisleben om te zoeken eerst een stukje van Saale fietsroute en dan bij Kröllwitz richting Dölau. Omdat we na al die kilometers door stedelijk gebied wel weer even onze rust toe zijn , zoeken wij ons een weg door de Dölauerheide (meer bos dan heide)<

G.F. Haendel in Halle
G.F. Haendel in Halle
Daar rijden we eerst doorheen een soort fietsroute volgend, maar deze wordt steeds onduidelijker, zodat we op een gegeven moment weer op mijn richtinggevoel moeten overschakelen.
Dat is altijd toch wel spannend, want je rijdt wel een kant op , maar loopt het pad wel door, steeds smaller wordt het pad niet meer dan een spoor en we prijzen ons gelukkig dat onze Bob maar een wiel heeft, want anders hadden we een probleem gehad. Dan komen we plotseling uit het bos vandaan en rijden we een spoor langs een zanderig veldweg door de graanvelden. Het terrein wordt hier plotseling aanmerkelijk heuvelachtiger.
Gelukkig is allemaal nog goed te doen hoewel er wel de nodige stuurmanskunst bij komt kijken. Later wordt de weg weer wat, maar dat klopt wel want we rijden al weer bijna een dorp binnen.
We zijn nieuwsgierig waar we ons precies bevinden, want we hebben geen idee hoe dat dorp heet, net als eerder op de dag (’t is me het dagje wel, spoorzoeken is het devies). Als we bij het eerste huis aankomen is daar een vrouw d’r straatje aan het vegen en blijkt dat we in Bennstedt zijn. Komt dat even mooi uit, want wij hebben ons doel gesteld op een camping aan de Süßensee voorbij Seeburg.
De terreinomstandigheden dwingen ons af en toe in de beugels te gaan, met af en toe pittige klimmetjes.
Het slot Seeburg
Daar in de verte slot Seeburg

Maar door Langenbogen heen wat klimmetjes en leuke afdalingen komen we in Seeburg, waar we tot ons genoegen constateren dat de camping niet ver meer is.
Het is een langgerekte camping langs het meer, rustig, maar de stilte wordt lichtelijk verstoord door de drukke B80 aan de overzijde. We zetten onze tent strategisch op, en nemen ons traditioneel aankomstborreltje uit de fles kruidenbitter.
Er staan waarachtig ook nog Nederlanders op de camping, motorrijders, maar die zijn als veel Nederlanders op een camping weinig spraakzaam. Dan zetten we maar koffie en eten een broodje, nadat onze missie naar het op camping aanwezige horecagelegenheid vergeefs is; die is gesloten
Anton kan het niet laten en neemt zijn muziekinstrument op en gaat de heuvels in zoekt zich een opening door het ondoordringbaar struikgewas en gaat op een mooi plekje met uitzicht op de camping en het meer en laat daar wat gezangen uit zij repertoire horen, mensen proberen er achter te komen waar het geluid vandaan komt en er klinkt wat applaus na beëindiging van de avond serenade. Tevreden daalt Anton daarna weer af naar de camping en maakt daarna samen met Tiny nog een wandelingetje langs het meer.
En vullen de rest van de avond, tot het donker wordt met lezen en praten.
Welterusten
Rustig plekje aan het meer
Die staat!