Tandemtour 2002

Tiny en Anton samen op de tandem door Noordoost-Duitsland en langs de Elbe

Uiteindelijk komen we wel weer op de rechte weg en rijden we door de regen en de polder richting Lelystad. Omdat, naar ons weten het fietspad door het Larserbos ter hoogte van het vliegveld wordt onderbroken, volgen we de borden van de ANWB maar die ons door het wijde polderland sturen. We prijzen ons gelukkig dat er geen wind is, want anders hadden we ons lol opgekund met die regen tezamen.
Nu schoten we evengoed lekker op en kwamen onderhand behoorlijk verkleumd in Lelystad aan.
In het grote winkelcentrum zochten we de warmte van een restaurant op onder het genot van een kop warme chocolademelk met een saucijzenbroodje. Daarna verving Anton een defecte spaak en kon de laatste etappe van onze fietstocht beginnen.

Het had opgehouden te regenen, maar nu was de wind toegenomen uit het noordwesten, de meest ongunstige hoek als de dijk naar Enkhuizen moet worden overgestoken. Wij deden het enige wat we er tegen konden doen. Doortrappen! Zo kon het gebeuren dat we na verloop van tijd toch bij de vluchthaven aankwamen. Het leek ons een goed idee om in het restaurant daar wat te eten, maar helaas! Het was gesloten.
In Duitsland zou er “Ruhetag” hebben gestaan, hier stond het prozaïsche woord “gesloten”, maar het kwam wel op het zelfde neer, dat het af en toe wel lijkt, dat wanneer wij besluiten ergens te stoppen dat het in vele gevallen gesloten is
Toen zijn we maar op een bielzenrand gaan zitten en daar een brood gegeten, met de koffie uit de thermosfles die we nota bene ’s morgens vroeg hadden gezet, niet vers meer was, maar nog goed heet was en te drinken was.
Na dit alles geconsumeerd te hebben, trokken wij weer verder en hebben dit volgehouden tot we de fiets weer achter de tuin in reden.
Thuis!