Woensdag 29 mei
Siedenburg - Meißendorf
Na een goed ontbijt vertrokken uit het hotel (kosten incl. verteringen €63,00).
Mooi weer is het als we onze reis naar de Elbe voortzetten. Eerst naar Harbergen daar gaan we rechtaf over mooie en rustige wegen. Kruizend de B6 komen we in Wietzen aan blijkt dat daar een camping te zijn, lichtelijk balen, want als we dat hadden geweten waren we wel even doorgereden.
In Wietze vroegen we aan een paar mannen de weg die ons door het bos naar Schweringen aan de Weser moest leiden.
Zij hebben ons vriendelijk en duidelijk de weg gewezen, kregen zelfs een kaart mee van de omgeving. Het was verspilde moeite, want de weg waarvan Anton dacht dat het wel de goede weg zou zijn, bleek dat niet te wezen, maar eind goed, al goed, uiteindelijk kwamen we toch op het bedoelde bospad uit. En genieten we weer opnieuw van de rust van dergelijke wegen en het idee weer op de juiste weg te zijn. Het is grotendeels een te berijden pad, maar soms ook weer niet, dan moeten de fiets even door een stukje zand slepen.
Als we het bos weer uitkomen komen we weer op een asfaltweg (gelukkig maar), want even verderop is een woonhuis, bewaakt door twee honden. Tiny die roept nog uitnodigend:“Kom, dan”! Hetgeen deze honden zich geen twee keer laten zeggen. Vervaarlijk blaffend rennen zij ons achterna, dit in tegenstelling tot de meeste andere honden die wij zo onderweg tegen komen.
Dankzij een heftige tussensprint weten wij onze kuiten al weer snel vrij van bijtend hondengevaar en bereiken wij in gezwind tempo Schweringen
Poeh, ik weet nu hoe het voelt om in een troika door de sneeuw te glijden met een roedel wolven achter je aan.
Al spoedig komen we in Schweringen aan en kruizen daar de door ons in 2001 gevolgde Wezerroute.
Daar betalen op de veerpont drie € en varen de Wezer over (lijkt niet goedkoop voor een klein stukje varen, maar zwemmen was ook geen optie)
Aan de overzijde gekomen fietsen door in een poging een bosweg te vinden, richting Lichtenvoorde.
Bij het dorpje Anderten dreigt deze poging te verzanden, het pad wat we in gaan begint erg hoopvol maar verzandt al snel en ziet er niet naar uit snel beter te worden.Als we nog eens terug rijden naar het begin zien we waar het fout is gegaan gaan we dat weggetje in en komen wij op de bosweg. Bij de weg naar Lichtenhorst, slaan we een beetje gedesoriënteerd linksaf waar we rechtsaf moeten en rijden wij eerst per abuis de verkeerde richting uit, maar na een enige kilometer merkten wij onze vergissing op en fietsten terug. Zonde, want het is een vervelende weg, vooral omdat er een vervelende zijwind staat
Vergeefse moeite, deze weg wordt niet beter
Het lijkt wel oorlog!
Van Lichtenhorst gaan we over Nienhagen, Gulten, Greheim naar Ahlder/Aller waar we de Aller oversteken.
In Hodenhagen eten we eindelijk wat en voedden onze beurs met een donatie uit de geldautomaat. Blij dat we wat gegeten en gedronken hebben (wat waren we er echt aan toe!)
Tot dan toe hadden we geen enkele gelegenheid gezien die geopend was waar we wat konden eten.
Toen we weer verder fietsten was het weer zonnig geworden
Daarna zijn we verder gefietst richting Meißendorf waar een camping zou zijn.
Over de autoweg heen en langs een drukke weg langs NAVO-oefenterreinen. Wat een geschiet, tanks, helikopters en pantserwagens.
Het leek wel oorlog!
Dit lawaaiige gedoe wordt gelukkig vergoed door een koppel wilde zwijnen met jongen die Tiny op een open plek in het bos ziet echter als een foto probeert te maken, zetten ze het helaas op een lopen.
Tot onze opluchting is er in Meißendorf inderdaad een camping, en we zetten onze tent er snel op. Een man komt ons waarschuwen niet te dicht bij de beek te gaan staan in verband met zeer hinderlijke vliegjes. Wij zetten onze tent daarom iets verder van de beek op, maar niet ver genoeg naar bleek, want al niet lang daarna werden wij geteisterd door deze vliegjes (in Zweden noemden men ze “knots”). Tiny heeft nog lang daarna nog last gehad van de gevolgen van gesteek (jeukend en kapot gekrabde hoofdhuid)
Nadat we onze tent hadden opgezet zijn we naar een winkel een eindje terug gegaan om wat inkopen te doen. Daarna hebben ook nog een wandelingetje gemaakt over de camping naar het meertje, waar deze aan gelegen is en genieten daarna in een de gesloten tent bij het waxinelicht van onze welverdiende rust, drinken een paar glaasje kruidendrank en gaan als het te donker word om te lezen slapen.
We hebben vandaag 105 km gereden.