
Zaterdag 15 juni
Föhrste – Garbsen
Vandaag 86 kilometer gereden

Aan het ontbijt
Klokslag zeven (letterlijk) zijn we opgestaan en hebben alles ingepakt en rond halfacht richting huize Rossig getogen, daar werden we in de keuken aan de ontbijttafel genodigd. Prachtig zulke gastvrijheid. We moesten natuurlijk ook nog brood en koffie meenemen voor onderweg.
Na nog wat te hebben nagepraat zijn we vertrokken uitgewuifd door de familie.
Dat we vertrokken, was het bewolkt, maar later kwam de zon er weer bij.
We lieten al snel Alfeld achter ons, volgen de route, die af toe, vervelend, over de drukke B3 ging.

Vertrek uit Föhrste
Gelukkig week hij af en toe weer af, maar daar kwam bij dat de route af en toe redekijk slecht is aangegeven, maar gelukkig komt het uiteindelijk toch weer allemaal goed.. Soms aanleiding tot enig chagrijn, maar Hannover komt dichterbij, tenminste, niet zonder plaatsen, als, Gronau, Elze, Nordstemmen te passeren..
Slot Mariënburg
Daar valt het slot Marienburg te bewonderen Wij kiezen er echter voor om even verderop bij een schuilhut onze meegekregen etenswaren te nuttigen, met de koffie. Als we daar zitten stopt er ook een vader met twee kinderen, wij maken even een praatje met hem en even later nodigt hij ons uit om, als we door Schulenburg rijden, even bij hun thuis een kopje koffie te komen drinken en hij legt ons uit waar we moeten zijn. Hij gaat weer verder, terwijl we nog even van onze en de algemene rust genieten.
Dan gaan we verder en als we even later door Schulenburg langs zijn huis rijden, besluiten wij op het voorstel in te gaan.
Tiny met de familie op de tegelkachel
Het is natuurlijk altijd leuk om met mensen te ontmoeten in hun eigen huizen. De man blijkt tuinarchitect te zijn, hetgeen trouwens aan zijn eigen tuin niet is te merken, hij en zijn vrouw hebben het kennelijk te druk met hun dagelijks werk. Wel heeft hij zijn huis op een orinele manier verbouwd. Na een tijdje van de gastvrijheid te hebben genoten gaan we verder, Hannover lokt
Eenmaal in de buurt van Hannover aangekomen leidt de route door natuurgebieden, erg mooi maar de sporen waar het pad uit bestaat staan grotendeels vol water.
Het gevaar dat we met de tandem en aanhanger in de brandnetels of anderszins belanden is te groot, dus zit er niets anders op dan dit gedeelte te voet te overbruggen en maar hopen dat het snel weer beter begaanbaar wordt. Zo lopen we dan enige kilometers naast de fiets, zoekend de droge plekken om te lopen, Het is op zich niet zo’n ramp, het is daar mooi en d’r schijnen daar veel vogels (ooievaars ed.) te zitten er zijn dan ook veel Duitse vogelaars op pad, als was het dan maar vanwege het weer, het weer was in de loop van de dag steeds beter geworden. Gelukkig wordt het pad na verloop van tijd weer beter begaanbaar en wij fietsen dan ook maar weer verder. Richting wordt er niet aangegeven en routebordjes zijn ook spoorloos, daarom schakelt Anton maar weer over op zijn ingebouwde kompas. Dat wil zeggen stug die kant op blijven fietsen waar we Hannover, en de Leine, vermoeden., na heel veel geslinger over weggetjes en paadjes, met veel medefietsers, ruiters en wandelaars geraken we uiteindelijk toch weer in de buurt van de Leine en in buitenwijken van Hannover, met veel plantsoenen en een grote recreatievijver.
Terras aan een grote stadsvijver
Op een groot terras aan het water gelegen , drinken wij een biertje, daarna rijden we weer verder. In Garbsen, een westelijke voorstad van Hannover moet een camping zijn. Hannover is ook wel echt een grote stad en we fietsen al rondkijkend door de binnenstad, waarop dit moment niet meer veel te doen is.
Zaterdagmiddag. Al de winkels zijn al dicht, zoals vaak in Duitsland het geval is
In Nederland toch ondenkbaar.
Königlige Gärten “Herrenhausen”
We reden over brede de lanen door de Königlige Gärten “Herrenhausen” De Leine Route was nu wel even zoek, maar ons belangrijkste streven was nu toch de camping bij Garbsen en die bereikten we dan ook na flink rijden over toch wel goede vrije fietspaden
Am blaue See heette de camping, naar aanleiding van zijn ligging aan een uit de kluiten gewassen vennetje.
Daar hebben we onze tent dan maar opgeslagen. Van de nabijgelegen autobaan hadden we niet last en we hadden een ruime plek, maar het is dan ook een grote camping.
Nadat we de tent hadden opgezet en alles hadden ingeruimd, zijn we in het café-restaurant op de camping een warme hap gaan halen en hebben we nog een afzakkertje genomen. We hebben gelijk ontbijt voor de volgende ochtend besteld en gingen daarna terug naar de tent.
Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op: 02-11-2005 om 02:47:39