Zondag 16 juni
Garbsen – Levern
97 kilometer.
Vanmorgen weer vroeg vertrokken, de spullen ingepakt en bepakt en bezakt naar het restaurant gegaan voor het ontbijt. We hebben het ons goed laten smaken en zijn daarna vertrokken. Toen we echter bij het kantoortje aankwamen was het gesloten en er was niemand te vinden ook, toen bedachten we dat we wel genoeg hadden verteerd op de camping en zijn maar doorgereden. Rechtsaf over een smal bospaadje parallel aan de autobaan, toch uiteindelijk helemaal om de camping heen op zoek naar het Mittellands kanaal want dat hadden we uitgezocht, omdat het voor ons een soort snelweg richting Nederland was. Helemaal geen autoverkeer en zo, maar toch vlak.
Mittellandskanaal
Al snel zaten we koers en niet lang daarna reden we langs het kanaal. Inderdaad een lange rechte route, het was zondag dus druk op het pad grote groepen Duitsers op de fiets kwamen we tegen of werden door ons ingehaald. Hetgeen soms geen probleem was, maar soms als het fietspad uit twee sporen bestond kon het wel eens lastig zijn. Vervelend was het toch dat we nog steeds die vreemde lekke banden kregen. We waren er nog steeds niet achter waardoor dat kwam, we hadden ondertussen nog al eens een nieuwe achterband gekocht omdat, doordat de band na een lekke band niet altijd hard genoeg wordt opgepompt waardoor de zijkanten van de band een gegeven scheurt en een klapband het gevolg is.
Even pauze
Ondanks de een flinke wind schuinvoor schoten we flink op, ’t was jammer dat de lucht steeds meer betrok. We hoopten dat het droog zou, maar toen we in de buurt van Minden kwamen, begon het te spetteren. Toen we bij de sluizen in Minden kwamen begon het harder te regenen. We besloten even onder te duiken in een café-restaurant waar juist een of ander countryfestival aan de hand was, het was daar een behoorlijke drukte en een countryband gaf op luide toon blijk van zijn aanwezigheid. We dronken daar even een biertje, hoewel we eigenlijk ook wel iets hadden willen eten, maar daar nodigde deze gelegenheid nu niet zo toe uit.
Het countryfestival in Minden
We vervolgden onze tocht langs het kanaal. Maar niet voordat we nog een kleine expositie over dit hele sluizencomplex en het aquaduct over Minden heen, wat wij alles bij elkaar een indrukwekkende constructie vonden. Echt opschieten deden we niet want even later zagen we een soort cafetaria bij een zwembad, waar we een patatje aten. Op ons gemak op het terras, want de zon was er weer bij gekomen, het was gelijk warm zo in de zon. Daarna reden we verder. De lange kaarsrechte weg langs het kanaal. Dan weer langs de ene oever, dan weer langs de andere oever. Dan weer was het pad weer breed, dan bestond waren er twee sporen (goed berijdbaar), maar soms bleef er maar een spoor over, wat niet altijd een onverdeeld genoegen was, vooral door al die andere fietsers die op weg waren.
Geen lange afstandsfietsers als wij, maar rustig rijdende zondagsfietsers, dus dan ga je er voorbij, bellend, roepend en groetend. 
Het fietspad langs het kanaal
Dus af en toe een beetje lastig, maar ook niet echt vervelend, we kunnen moeilijk zeggen dat ze ergens anders moeten gaan fietsen. Uiteindelijk waren we blij met zo’n mooie route, want het is wel degelijk een mooie route. Vervelender was het wel dat we op een gegeven met onze fiets ten val kwamen. De oorzaak was kwelwater wat uit de hoger gelegen helling op de weg sijpelde en daar het wegdek doorweekt had.
Eén verkeerde stuurbeweging en we tuimelden om. Niet dat we hard reden, maar we maakten gewoon slagzij. Helaas vonden wij ook een betonnen rand van een (dichtgeslibde) afvoergoot op onze weg en die veroorzaakte bij Anton een paar lelijke sneeën in zijn been.
Schade aan hewt been niet zo erg als het scheen
Tiny verzuimde ook niet nog een paar blauwe plekken op te lopen. Schade en fiets en bagage was er niet, dus reden wij na enige verzorging van de wonden weer verder. Nog voorzichtiger op soortgelijke plekken qua wegconditie dan voorheen. Zo reden wij weer door. Wij hadden op de kaart gezien dat bij Levern een dorpje niet ver van het kanaal af een camping moest zijn. Dat werd ons einddoel vandaag.
Dus op een gegeven moment zijn we van het kanaal afgegaan, we kwamen daar op de Molenroute terecht, waar echter niemand van een camping wist.. We waren er wel mee aan dus we besloten dat het vannacht maar een pension moest worden en dat was wel vlakbij dus, sliepen wij die nacht weer in een lekker bed. Maar niet nadat we nog een goed maal hadden genuttigd.