Donderdag 20 juni
Klarenbeek – Zwaag
Vandaag wegens slecht weer geen foto's !
Het heeft deze nacht behoorlijk geregend, maar als we opstaan is het droog. Wij pakken de boel snel in en vertrekken bijtijds want we ruiken stal en willen deze avond weer in ons eigen bed slapen.
Als we weer onderweg zijn begint het weer te regenen en dat zal deze dag zo blijven ook. Maar er is praktisch geen wind en het is niet koud, zo komen we, rijdend langs een beek al en onder de snelweg door al snel bij het Apeldoorns kanaal. Vandaar zijn we ook al snel in Beekbergen waar we wat boodschappen halen. Brood en zo. Daarna verder door Apeldoorn heen langs Paleis het Loo. Dan onze laatste klim richting Echoput. Het regent flink en de bermen van het fietspad zijn veranderd in snel stromende beekjes.
Het lijkt ons geen slecht idee om in het restaurant een kop koffie te drinken, maar als we bij de ingang zijn ziet het er niet echt uitnodigend uit voor ons om in ons doorweekte kloffie daar naar binnen te gaan. Dus rijden we verder verwachtend een iets informeler uitspanning te vinden. Vanwege het weer besluiten we niet vanaf hier door de bossen naar Harderwijk te gaan, want als een pad doorweekt en met zandafzettingen door stromend regenwater zijn niet zonder risico voor onze tandemcombinatie. Dus besluiten we de drukte te trotseren en de grote weg aan te houden. We trappen behoorlijk door en bereiken na verloop van tijd Harderwijk. Het is waarachtig nog droog geworden, ondertussen.
In Harderwijk stoppen we bij een snackbar en eten daar een patatje gelardeerd met een kopje koffie.
Dan rijden we weer verder, eenmaal buiten Harderwijk, bij het Veluwemeer, wordt de fietsers naar het nieuwe aquaduct geleid en mogen wij als fietsers gebruik maken van de nieuwe onderdoorgang, dus in vliegende vaart naar beneden en de andere kant weer omhoog, wat niet zo’n probleem is als je een flinke snelheid hebt. Ons enthousiasme wordt al snel getemperd als het weer begint te regenen en de fietsers het vanwege wegwerkzaamheden zelf moeten uitzoeken. Ergernis wordt woede als er van uit wordt gegaan dat fietsen wel een eind kunnen omrijden en dus worden verbodsborden genegeerd en even gefietst waar dat niet mag.
Uiteindelijk komen we wel weer op de rechte weg en rijden we door de regen en de polder richting Lelystad. Omdat, naar ons weten het fietspad door het Larserbos ter hoogte van het vliegveld wordt onderbroken, volgen we de borden van de ANWB maar die ons door het wijde polderland sturen. We prijzen ons gelukkig dat er geen wind is, want anders hadden we ons lol opgekund met die regen tezamen.
Nu schoten we evengoed lekker op en kwamen onderhand behoorlijk verkleumd in Lelystad aan.
In het grote winkelcentrum zochten we de warmte van een restaurant op onder het genot van een kop warme chocolademelk met een saucijzenbroodje. Daarna verving Anton een defecte spaak en kon de laatste etappe van onze fietstocht beginnen.
Het had opgehouden te regenen, maar nu was de wind toegenomen uit het noordwesten, de meest ongunstige hoek als de dijk naar Enkhuizen moet worden overgestoken. Wij deden het enige wat we er tegen konden doen. Doortrappen! Zo kon het gebeuren dat we na verloop van tijd toch bij de vluchthaven aankwamen. Het leek ons een goed idee om in het restaurant daar wat te eten, maar helaas! Het was gesloten.
In Duitsland zou er “Ruhetag” hebben gestaan, hier stond het prozaïsche woord “gesloten”, maar het kwam wel op het zelfde neer, dat het af en toe wel lijkt, dat wanneer wij besluiten ergens te stoppen dat het in vele gevallen gesloten is
Toen zijn we maar op een bielzenrand gaan zitten en daar een brood gegeten, met de koffie uit de thermosfles die we nota bene ’s morgens vroeg hadden gezet, niet vers meer was, maar nog goed heet was en te drinken was.
Na dit alles geconsumeerd te hebben, trokken wij weer verder en hebben dit volgehouden tot we de fiets weer achter de tuin in reden.
Thuis!
Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op: 02-11-2005 om 02:47:39