Dessau – Lausigerteich
Woensdag 5 juni 2 km
Wij hebben eerst op ons gemak ontbeten, de boel opgebroken en koesterden ons in het zonnetje. Het weer was naar wens: mooi.
We fietsten eerst een stukje langs weg nr. 185, maar sloegen bij het natuurinformatiecentrum linksaf, het bos in. Over de spoorlijn heen, richting Vockerode, we reden nu recht op de Elberadweg af. De dijk weer op en rechtsaf.
Berting aan de Elbedijk
We komen nog langs een merkwaardig bouwsel, volgens onze kaart heet het Berting. Het kan natuurlijk een molen zijn geweest, maar daar zag het van binnen niet erg naar uit, wel een balkenlaag maar de vloerplanken zijn verdwenen,. Achter was een waterloop, kijkend op de kaart heet dat Kragen. We blijven er niet te lang bij stil staan, want de einder lokt.
Niet lang daarna bereiken wij Wörlitz, waar een of groot buiten evenement aan de gang is. Tot onze verbazing laat de fietsroute Wörlitz links liggen maar rijden een klassieke Bundesstrasse (107 ) compleet met granieten keitjes bestraat op. Gelukkig is er aan de linkerzijde een smal, maar begaanbaar fietsspoor. We zijn tussen een gezelschap van Duitse fietsende collega’s beland en we rijden met hen in een gestrekt tempo richting Coswig.
Ik heb alle aandacht nodig voor de fietsstrook, want zoals gezegd, we reden snel door en dan is op zulke paadjes een verkeerde stuurbeweging al voldoende om met de hele bups in het gras te sneven.
Dat gebeurt gelukkig niet en daardoor zijn we al snel bij de veer over de Elbe naar Coswig.
Deze ligt gelukkig al op ons (Hé, wat een kapsones!! ) te wachten.
We varen met groep fietsers over, die, in tegenstelling, tot al die andere fietsers, dezelfde richting gaan als wij (stroomopwaarts).
Tiny te midden van onze fietscollega's
Aan de overkant gekomen treuzelen wij nog even en verdwijnen de fietsers snel uit het zicht.. Wij besluiten Coswig links te laten liggen en vervolgen de route, richting Wittenberg. De weg naar Wittenberg is druk en saai. Achteraf gezien hebben te blindelings de Elberadweg gevolgd, want als wij aan de zuidoever waren gebleven hadden wij een veel rustiger en zeker ook mooiere route gehad.
Helaas, achteraf kijk je de koe in zijn kont..
Het was echter niet zover meer naar de Lutherstadt - Wittenberg al duurt het naar je gevoel altijd langer voordat je daadwerkelijk de mooie binnenstad bereikt.
Ik was er wel erg op gebrand om deze stad (in tegenstelling tot de meeste andere steden) eens beter te bekijken.
Kaartje veerpont
Markt in Lutherstadt Wittenberg
Het deed me toch wat om in de kerk rond te lopen waar Luther indertijd zijn stellingen op de deur spijkerde, zou ‘m overigens op de huidige deur niet zo gemakkelijk afgaan. De oorspronkelijke deur is in het verleden bij een brand verloren en toen vervangen door een bronzen deur, waarin de stellingen gegoten zijn
Na nog een kwartiertje in de kerk te hebben rondgekeken, hebben nog een paar uurtjes in de mooie stad rondgekeken, maar op een gegeven wilden we wel weer eens verder kijken en lieten niet lang daarna Wittenberg achter ons en wat helemaal een opluchting was Bundesstrasse 187
Richting Mühlanger terug langs de oevers van de Elbe, bij Mühlanger was een mooie overdekte schuilhut waar wij koffie zetten en de in Wittenberg gekochte broodjes aten. Terwijl we daar zaten kwam er vanuit de tegenovergestelde richting een jong stel op de tandem met een bobaanhanger er achter, met fier wapperend de Zwitserse vlag, nota bene de tweede Zwitsers tandem met aanhanger. Een aantal eerder hadden wij ook al een Zwitsers stel op de tandem ontmoet, doch deze zoefden in snelle vaart voorbij zonder ons vehikel op te merken. Niet lang daarna braken wij weer op en vervolgden onze weg en kwamen in Elster weer in aanraking met B 187 gelukkig was dit al weer snel voorbij en gingen Listerfehrda weer rechtsaf schampten daarna nog even deze weg en reden schuin richting de weg richting Kloden staken de Schwarze Elster over reden over deze rustige, we tuinden er onderweg naar Kloden nog weer in doordat we de route bordjes volgden die ons op een vervelend weggetje door de kale akkers leidden met wind tegen, vooral vervelend als je achteraf ontdekt dat je een behoorlijk stuk hebt omgereden, maar ach dat hoort er een beetje bij. Dus reden wij welgemoed door, richting Elbeveer waar we de oversteek naar Pretzsch maakten
In Pretzsch ging het mis met de route, maar dat zal achteraf gezien wel te maken hebben gehad met alternatieve Elberoute
Monumentje met meiboom
Die de hoofdroute kruisten. Zo waren we even de kluts kwijt, maar Anton besloot in een nieuwbouwwijk aangekomen maar even aanspraak te doen op zijn eigen richting gevoel.
Begon het ook nog te miezeren, maar dat hield uiteindelijk gelukkig snel op.
Zo we reden niet veel later tussen korenvelden over veldwegen, in de afwachtende spanning of het wel goed zou komen, een beetje vervelend is dan wel dat je nog niet veel herkend op de kaart. Maar eind goed al goed, Anton concludeerde tot zijn tevredenheid dat zijn eigen richting gevoel nog steeds goed, werkte, want opeens zagen wij tot onze grote opluchting de routebordjes weer, niet dat het doorgaan nu zo erg belangrijk is, maar wij wilden de nacht doorbrengen op een camping die niet zover gelegen was van daar, vandaar.
En al spoedig kwam daar de camping in zicht, een zucht van verlichting, maar potverdikkeme was het hek gesloten. Zou je meemaken, enige toorn, want het zou niet de eerst keer zijn dat een camping dicht was,m maar we herpakten ons, en besloten toch naar eens te kijkje of er geen andere ingang was, en al spoedig bleek dat onze opwinding voor niets was geweest. We meldden ons aan, zochten een geschikte plaats, zetten de tent op en spoeden ons naar het aanwezige restaurant, waar we nog net voor sluiting kans zagen een eenvoudig doch voedzaam maal te nuttigen, met een glas en nog een glas bier.
Zo was alles nog tot een goed einde gekomen
Later besloot ik nog even aan de waterkant van Lauziger Teich met mijn Duitse Concertina en mijn heldere tenor wat van mijn eigen liederen ten gehore te brengen, zeer tot vreugde van een aantal luisteraars die zich even later bij mij meldde. Leuk, maar we moesten ook weer eens gaan slapen, bovendien begon het weer te spetteren.We genoten van een goede nachtrust ondanks enig onweer.