Donderdag 13 juni
Kelbra – Heiligenstadt
vandaag 82 m gereden.
Het is regenachtig als we opstaan maar het wordt toch nog weer droog, Anton haalt nog broodjes in de kampwinkel en ontbijten nog in de tent. Tiny heeft ondertussen het meeste al ingeruimd, zodat we alleen nog maar de ontbijtspullen hoeven op te ruimen en de tent af te breken. Dan betalen en vertrekken wij.
Af en toe van de fiets af
Al snel – na een kilometer – verlaten wij de weg weer en volgen wij een fietsroute langs het meer, eerst nog redelijk te bereiden, maar later wordt het meer spoorzoeken. De veldweg zelf bestaat in hoofdzaak uit sporen met diepe met water gevulde kuilen. Gelukkig hebben eerdere passanten al een alternatief spoor gemaakt. Zo kunnen we nog behoorlijk doorfietsen, weliswaar met de nodige oplettendheid, maar het is hier in ieder geval erg rustig. Interessant zijn nog wel de prehistorische grafvelden. Links van het pad glooiende hellingen recht een ruige grasvlakte
Zo’n beetje langs de verre boorden van het riviertje de Helme.
Later wordt de weg weer een beetje beter en niet daarna rijden we het stadje Auleben binnen, een mooi authentiek stadje.
Helme
In een winkel kopen we wat broodjes en rijden daarna door Heringen en Uthleben.
Het volgende dorpje een oud bouwvallig dorpje, wat uit toeristisch oogpunt altijd wel mooi is. De fietsroute op de kaart aangegeven, laat ons een zinvolle klim maken over een veldweg die bestaat uit de befaamde Oost-Duitse betonstroken met een gat in iedere plaat die vaak moeilijk te ontwijken zijn. En vooral als je dan een steile klim hebt zijn ze niet te ontwijken. We merken dat de klim onnodig was, boven op de heuvel. De weg gaat namelijk aan de andere kant weer net zohard naar beneden en we zien dan ook dat er een goede weg volkomen vlak en korter onderlangs de heuvel. Eenmaal boven besluiten we toch nog maar even van het uitzicht te genieten. Uitzicht op de autobaan en een grote roofvogel die een telefoonpaal als uitkijkpunt heeft gekozen.
Klein Menden
We rijden verder over deze, overigens, rustige route tot Werther en volgen daar de weg langs de spoorlijn in de hoop dat onze klim, want daar ontkomen we niet aan, niet al te steil zal zijn. En dat valt inderdaad best mee . Dan rijden langs de Wipper tot Nohra en moeten dan weer omhoog eerst een lange helling omhoog , goed te fietsend, dan toch nog een pittige klim door het dorpje Friedichs-Lohra.
Fietsende tussen de akkers door
Eenmaal boven weer helemaal naar beneden, in vliegende vaart naar beneden, ging wel lekker, maar uiteindelijk toch maar weer even afremmen, want we moeten de drukke B80 oversteken we steken de weg over en gaan verder naar beneden en komen uiteindelijk weer bij de Wipper uit en steken die over, over oude stenen brug, deels ingestort, dan zoeken wij ons een weg over wat uiteindelijk toch weer een fietsroute blijkt te zijn, langs Nieder en Obergebra We volgen nu weer een stuk de B80 met rechts de spoorbaan. In Wülfingerode besluiten we wat te gaan eten in een stationsrestauratie. Trouwens best een gezellig zaakje. Na een poosje rijden we weer verderen gaan dan linksaf van de drukke weg af naar Bernterodem dan de eerste afslaf rechtaf over een geasfalteerde veldweg richting Gernterode te rijden van daaruit rijden we door Gernrode richting Leinefelde waar we voor Breitenworbis nog een pittige klim krijgen te verwerken. ’t Is wel effe aanpoten maar, we hoeven niet van de fiets af, dus...
Als we in Breitenholz zij begint het te regenen. We doen onze poncho aan want het begint nu serieus te regenen en als we Leinefelde binnenrijden plenst het, verkild tot op het bot besluiten wij in een Konditorei even te schuilen en misschien wat kou uit onze botten te verjagen, wat maar deels lukt. Als het na een poosje nog niet droog is besluiten we door te rijden naar Heiligestadt, omdat daar volgens onze gegevens vrienden van de fiets zouden wonen. Dus trekken we de stoute schoenen huiverend aan en rijden verder.
Bloemen in de berm
De regen hield weer op, god zij dank. We hebben zijn trouwens aan het begin van de Leineroute.
Bij Beuren besluiten we even de route even te laten voor wat ie is, we hebben nu even geen om een stukje om te rijden en te klimmen, we houden liever even de B80 aan tot de eerste afslag recht naar Wingenrode.
Daar volgen we de route, omdat we eigenlijk bij de eerste beste gelegenheid te stoppen gaat Tiny nog even bij een pension informeren, maar deze is pittig aan de prijs, dus rijden we verder door Bodenrode en Westhausen, daar belanden we weer op een prachtig geasfalteerd fietspad, het is niet meer ver naar Heiligenstadt, waar heuvel op en af snel zijn. Blijkt al spoedig dat het een behoorlijk grote plaats is. Een behulpzame Telecom monteur wijst ons de weg en na enig klimwerk vinden wij de straat en huis waar onze fietsvrienden zouden wonen, helaas het mag niet zo zijn. De moeder verteld dat haar dochter, de fietsvriendin naar ‘Beieren is vertrokken en dat voor ons plaats is in de herberg. Gelukkig is niet veel verder een pension wat een goed onderkomen is. Eind goed al goed, een lekkere warme douche en later een warme maaltijd in het restaurant, dan ben je alles weer gauw vergeten.
Anton ging nog weer even naar de stad om wat geld te halen teneinde alle verteringen de volgende morgen te kunnen betalen.
Na nog even wat te hebben gedronken in de bar, gingen we weer lekker onder de wol, morgen weer een dag