Vrijdag 7 juni
Staritz – Dresden
Waren alle fietspaden maar zo
Na een prima ontbijt vertrokken wij op weg voor onze laatste etappe langs de Elbe.
Eerst reden wij weer terug naar onze route en reden naar Strehla en gingen vandaar weer met de veerpont (twee euro) naar de oost oever van de Elbe. Het weer was niet echt overtuigend, bewolkt, droog maar soms een buitje, maar verder was het best te doen, niet echt om je poncho aan te doen. Zo fietsten wij voort over dijk, voorbij Riesa, waar we onder het viaduct even een stop maakten, voorspoedig over het doorgaans uitstekende fietspad - zie foto- moesten wel eenmaal om een trap heen, die voor onze tandem met aanhanger onneembaar was, maar verder niets dan lof.
En aan de overkant ligt Meissen
De oude stad van Meissen bewonderde wij van de overkant, voor Tiny is het niet echt niet mogelijk om zulke steden te bezoeken, bovendien zie je zoveel onderweg waar je niet altijd stil kunt blijven staan.
Vanaf Meissen wordt het steeds dichter bevolkt.
Geen wonder want Dresden komt in zicht!
Plaatsen als Coswig en Radebeul passeren wij.
Dan zijn wij reeds in de buitenwijken van Dresden. Via een aftakking van de route – want korter - rijden wij langs Kaditz onder de Autobaan over een ruim aangelegd fietspad Mickten en komen dan in de eigenlijke stad aan, veel verkeer, trams, fietsen
Een,mengeling van asfalt, graniet en glimmende tramrails. Verwaarloosde panden zoals we zoveel zien in de voormalige DDR. Het fietspad leidt ons onder de bruggen door, als we niet zo snel een opgang naar boven vinden zoeken wij ons een weg naast de trappen door het plantsoen en komen zo over de brug in de Altstadt terecht, of wat er van over is.
Uitzicht op Dresden vanaf de overkant
In de Dresden hebben we eerst nog wat rondgekeken om te kijken wat er zoal te beleven viel, we hadden immers besloten hier een paar dagen te blijven, maar omdat het toch wel handiger is om het een en ander zonder alle bagage, besloten we een camping te zoeken, teneinde van onze last verlost te zijn. Dan splitst de weg zich, we kunnen twee kanten langs naar de camping weg B170 of weg B172. Wij kiezen voor de eerste, want op de plattegrond die wij raadplegen maakt het niet veel uit, de ene of de andere qua afstand.
Foute keus: want de B170 gaat over de heuvel heen en de B 172 er omheen dus we moeten stevig in de beugels om naar boven te komen, een gegeven moment denk ik slim te zijn door links af te slaan om zo die bult te omzeilen. Lukt niet echt, maar het is in ieder geval een stuk rustiger, vooral als we rechtsaf slaan door een plantsoen omhoog langs een groot (Pruisische proporties) monument gaan als we bij flats aanbeland zijn die boven op de heuvel staan, gaat het weer bergafwaarts. Al snel komen wij bij een kruising waar we even voor alle zekerheid naar de camping informeren, blijkt niet ver en moeilijk, maar een steile afdaling doet wel mijn wenkbrauwen fronzen, want als we hier elke keer tegenop moeten fietsen als we in de stad willen rondkijken. Gelukkig was deze zorg niet terecht omdat weg B172 een veel fietsvriendelijker karakter had.
Een keer rechts en we waren op de camping.
Wat een ruine
Eénmaal op de camping meldden wij ons snel aan en zette onze tent snel op, op de aangewezen plek
Snel opzetten was de zaak omdat het begon te regenen, niet voor het eerst vandaag, want tijdens ons ontbijt en bij de lunch regende het ook, maar gelukkig bleef het daartussen bij wat gespetter.
Toen we alles aan kant hadden besloten we in het, bij de camping gelegen restaurant wat warms te gaan eten. Wij hebben het ons goed laten smaken, evenals wat alcoholische versnaperingen, zodat uiteindelijk warm, weldoorvoed en niet meer zijnde dorstig in onze slaapzak kropen,
Wij hadden nu totaal 1300 km gefietst waarvan vandaag 85 km