Woensdag 12 juli 2006
La Chartre-sur-le Loir – Neuville–sur Sartre
85 km
Hiep, hiep, hoera ik ben jarig, en wel voor de negenenvijftigste keer!
En wat een geluk dat ik me nog steeds in staat ben om op deze, behoorlijke conditie vereisende wijze van vakantiefietsen vol te houden en waar ik gaande de tijd mij steeds beter bij ga voelen.
Zo ook vandaag en dat is maar goed ook, want ik heb het bruine vermoeden dat ons vandaag nog wel het een en ander te wachten staat.
Dat is enerzijds wel een nadeel van een eigen route, vooral als je afhankelijk bent van autokaarten, waar hoogten slecht op aangegeven staan en, wat nog vervelender is, niet alle kleine wegen staan aangegeven. Het blijft altijd een gok.
Ik heb nu gekozen voor route die ons tot Le Mans veel door bossen zou voeren, het Foret de Berce.
Het weer blijft onveranderlijk mooi, dus ook nu vertrokken wij vroeg.
We reden een klein stukje terug en sloegen linksaf de D314 Direct bij L’homme weer linksaf richting Chahaignes. Daar sloegen we rechtsaf, het was geen verrassing dat we een lange klim kregen te verwerken. Maar bovenop kregen we het cadeautje. We reden het bos, over een zeer rustige weg.
Het eerste wat we deden was Terry even met ons mee te laten lopen. Niet lang want het uithoudingsvermogen van een hond van bijna dertien is niet zo groot meer. Al pas je het tempo nog zo aan. Dus Terry ging een gegeven moment weer terug in de kar.
Ik had er op gegokt dat de weg door het bos redelijk vlak zou zijn. Dat klopte wel redelijk, maar de weg doorkruiste wel enkele beekdalen. Wat op deze kaarsrechte weg resulteerde in enkele korte steile afdalingen en even steile klimmetjes, welke we trachtten te nemen door ons met ware doodsverachting naar beneden te laten vallen om de volgende helling zolang mogelijk snelheid te houdem. Een tactiek die redelijk lukt, vermits er niet net toevallig een kruising met een andere weg op het laagste punt is.
Desalniettemin, schoten we lekker op
Op een zeker kruispunt op een vlak gedeelte was een soort schuilhut waar we koffie dronken.
Daarna stapten we weer op de tandem en reden verder.
In het bos waren regelmatig kruisingen, op deze kruisingen stonden richting borden, soms met namen die we op onze kaart stonden, soms niet.
Ook bleken er meer wegen te zijn dan op mijn Michelinkaart stonden en dat maakt het oriënteren lastig.
Tot we op een gegeven moment op een vijfsprong stonden, waar het wel zeer onduidelijk was, welke kant we uit moesten.
Voor alle zekerheid koos ik voor de Jupiler omdat dat niet ver was, op de kaart te vinden was en wij daarmee ongetwijfeld op mijn uitgestippelde route terecht zouden komen.
Mijn tactiek lukte wel aardig, zodat wij het dorpje Marigne Laille aankwamen waar ik weer houvast kreeg aan de kaart. In Marigne Laillewaar bleek een mooie Tabac waar we een kop koffie dronken. Vandaar reden over nog steeds stille wegen door het heuvelachtige landschap, over de D 140 naar St-Mars-d’Outille.
St-Mars-d’Outille deden we nog inkopen waarna we doorreden naar Mulsanne, het volgende dorp.
In Mulsanne besloten we iets te gaan eten.
Die pizza's zijn mij altijd te groot, dus vroegen we maar om een doos om de pizza mee ten memen, koud kunnen zij ook goed smaken.
Omdat we het niet zinvol vonden om het eind van de touretappe af te wchten, zijn we weer verdergefietst.
Zo gebeurde het dat we door Ruaudin via viaduct over de N23 Le Mans binnenfietsten.
Net Le mans binnengereden, ontdekte we dat een band van de hondenkar lek was, dus dat werd bandenplakken want ik had nog steeds geen reservebinnenbanden gekocht voor de kar.
Omdat we waarschijnlijk wat langer met de lekke band hadden doorgereden bleken er meerdere kleine lekjes in de band te zitten, maar het lukte uiteindelijk toch om de meeste te plakken(drie) waardoor we niet lang daarna onze rit konden vervolgen.
In een afdaling reden we naar de binnenstad op zoek naar de Sarthe een rivier die we wilden volgen, toen we dan ook over een rivier kwamen ging ik ervan uit dat we de het de Sarthe was, maar het leek of we voor de gek werden gehouden door de richting borden. Totdat ik ontdekte bij terugfietsen over een brug dat de rivier de Huisne werd genoemd, een zijrivier van de Sarthe! Na enige discussie met Tiny besloten wij terug te gaan naar het centrum, terug naar de Sarthe!
Dus reden we terug de richting de oude binnenstad, dan onder een torenhoge doorgang van een spoorviaduct door, kwamen we bij de Sarthe aan. Om zodoende heel wat tijd, kilometers en stress te hebben gebruikt, die we liever hadden gebruikt om de oude binnenstad te bezoeken.
Maar nu hadden we daar geen zin meer. Nu wilde we maar één ding, een plek vinden waar we konden overnachten Als we niet bij de Huisne, de zijrivier, rechtsaf waren gegaan, maar nog een stukje rechtdoor, had ons dat de nodige stress bespaard. Luidt niet het gezegde:"Als hadden komt is hebben te laat?" Gelukkig hebben we nog een gezegde, en dat luidt:"Eind goed al goed"
Bij de Sarthe aangekomen gingen linksaf om even verderop weer links aan te houden, en kwamen zo weer op de door mij gewenste weg door Pavace richting Neuville-sur-Sarthe. Nog eerst even een pittig klimmetje, dan over de A11 en daar was nota bene een bordje dat naar een camping verwees.Opgelucht gingen we daar linksaf om niet lang daarna bij de camping aan te komen.
Ook deze camping heette “Le Vieux Moulin”, maar ons deerde dat niet.
De hond kreeg een bak water en wij kochten een ijsje, daar hadden we na al dat gedoe, het laatste uur, wel behoefte aan. Die voortdurende en alomheersende hitte!
Gelukkig kregen wij een mooi en, wat belangrijker is in deze omstandigheden, schaduwrijk plekje toegewezen, waar we onze tent opzetten.
Na zo’n dag is het goed rusten! Ik vermaakte de campinggasten met mijn spel en zang hetgeen nog wat gesprekjes opleverden. Ondermeer met een Vlaming uit Nevele bij Gent, ook hij toonde zich zeer ingenomen met mijn spel.
Verder was hij Neerlandicus en was als heemkundige al zo'n vijf en dertig jaar actief en maakt zich verder ondermeer sterk voor de nagedachtenis van de voormalig dorpsgenoot/schrijver/dichter Cyriel Buysse . Die overigens later in Haarlem is gaan wonen.
Eenmaal donker, ging ik nog een rondje lopen met de hond langs de oude molen aan de Sarthe! Daarna hup naar bed.
Was mooi geweest voor vandaag.
Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op: 04-08-2006 om 02:49:52