Vrijdag 30 juni Zoeterwoude – Lage Zwaluwe
De volgende morgen vertrokken wij redelijk vroeg, zo rond half negen, van de camping met het vooruitzicht dat het wel eens een warme dag kon worden.Het was in ieder geval bij vertrek al stralend weer .
De route voerde ons over een pad door de weilanden, door een polder die welke ver onder de zeespiegel gelegen is. We fietseten door dorpen als Gelderswoude en Benthuizen. Voorbij Benthuizen was het helaas weer even gedaan met de rust tot voorbij het viaduct onder de A 12 door. Gelukkig mochten wij daar oversteken, naar een fietspad welke ons richting de Rottemeren voerde.
Wij staken even op bij een horecagelegenheid bij een jachthaven.
Daarna reden we verder langs de Rotte.
Voorbij de Zevenhuizer -plas misten wij een afslag voorbij, we kwamen er te laat achter.
Omdat het moeilijk was te keren op de smalle weg op de dijk, besloten we maar door te rijden en reden wij, door de Rotterdamse wijk Alexanderpolder. Na de nodige stoplichten, fietsoversteek plaatsen wat betekend, wachten in de hete zon, kwamen wij uiteindelijk toch weer op onze route terecht. Richting Hollandse IJssel.
Eenmaal aan de Hollandse IJssel moeesten we nog een aantal kilometers omrijden naar de veerpont over de Hollandse IJssel. Het was een krappe voetpont en onze tandem met aanhanger paste maar amper op de pont. Ik besllot in ieder geval de hondenkar even los te koppelen
De veerman keek erg zuinig, vooral toen we aanstalten maakten om de veerpont weer te verlaten, omdat hij vond dat we nog moesten betalen. Vonden wij ook wel maar als iemand ons niet verteld hoeveel de kosten zijn dan kunnen wij ook niets betalen.
Overigens waren wij niet in de positie om ons snel uit de voeten te maken, eerst de fiets aan de wal dan de kar weer aankoppelen. Dus de verdenking,dat we ons voor die rottige euro snel uit de voeten zouden maken. leek ons niet op z'n plaats. Maar ja, misschien had ie wel ruzie met z’n vrouw gehad.
Daarna wachtte ons een tweede oversteek richting Kinderdijk. Gelukkig was dit een ruimere veerpont en de veerman had een luchtiger karakter, zodat we ons spoedig weer aan de overzijde bevonden.
Het volgende pontje (in de routebeschrijving werd het ook een voetveer genoemd) over de Linge meden we voor alle zekerheid omdat we bang waren dat het net zoiets was als het eerder genoemde voetveer. Dan maar liever de brug over en geen molens van Kinderdijk.
Zo kon het gebeuren dat we, de borden naar Papendrecht volgend ons uiteindelijk toch weer terug vonden op de Jacobsroute. Het voetveer bij Papendrecht naar Dordrecht kostte ons wel enig gepas en gemeet maar we konden toch op vrij eenvoudige wijze aan de overkant in Dordrecht het veer weer verlaten.
“Ha, Dordrecht!” dat begon ergens op te lijken, waren we bijna door al die drukke steden heen met al die stoplichten, die natuurlijk praktisch allemaal op rood stonden. Waar wij zwetend en puffend stonden te wachten en wachten tot wij ook nog eens mochten gaan rijden
Eerst namen wij nog de rust om even een consumptie tot ons te nemen op een terrasje bij de veerpont, daarna vervolgden wij onze reis, maar richten on meer op de borden naar de Moerdijkbruggen te volgen. Snel weg uit het stedelijk gebied!
Dan maar even niet in het voetspoor van de pelgrim wat op deze plaats toch meer op een martelgang lijkt Gelukkig reden we al snel de stad uit en reden over een parallelweg richting Moerdijkbruggen. Over de brug heen volgden wij de route, richting Lage Zwaluwe.
We namen voor dit plaatsje nog even rust om te bekomen van alle drukte, die mede dankzij het warme weer welhaast ondraaglijk was. Gewoon even op verhaal komem
Gelukkig was Lage Zwaluwe niet ver meer en de camping daar aanwezig, zo'n anderhalve kilometer daar voorbij, en hebben we na ons aangemld en betaald te hebben snel onze tent opgezet bij een geitenweitje, indachtig Waals de dichteres .
Trouwens, wij hadden nog wat te vieren, wij waren twaalf en een half jaar getrouwd en besloten in het eerder genoemde plaatsje uit eten te gaan. Toen wij na ons etentje bij de tent terugkwamen werden wij blij begroet door de twee geiten in het geitenweitje
Toen wij bij het krieken (of hoe noem je dat eigenlijk)van de nacht in de tent kropen teneinde ons gezondheidsslaapje te praktiseren slaagden de twee geiten erin ons met hun voortdurend geblaat wakker te houden. Naar verloop van tijd werden de twee aardigeitjes, twee narigeitjes
Toen zij zichzelf in slaap geblaat hadden namen een aanzienlijk aantal kikkers in de vijver hun taak over, welke, op hun beurt hun taak overdroegen aan een jonge haan en een oude, die niet zo goed meer bij stem was.
Kennelijk toch nog wel geslapen ontwaakte wij het krieken van de dag mede door kraaien der hanen.
Ons wachtte de derde dag!.
Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op: 03-08-2006 om 23:53:25