Donderdag 13 juli 2006
Neuville–sur Sartre – Le Merlerault
80 km
Vandaag weer vroeg opgestaan, ontbeten en vertrokken van de camping.
We zochten de D47 weer op richting La Guierche, Mont Bichot. De weg was tot La Guierche behoorlijk druk, maar daarna een stuk rustiger. 
Wij hadden het idee dat zulks zijn oorzaak had, doordat het verkeer daar richting snelweg ging.
Wij sloegen in het plaatsje Mont Bichot rechtsaf richting Ballon.Vanuit de verte zagen we het: dat was klimmen geblazen. Wel was er een weg halverwege, linksaf. Helaas stond de weg stond niet op mijn kaart en ik wou heet risico niet nemen weer voor verrassingen te komen staan. Nu de klim was in ieder geval geen verrassing, maar dat hield niet in dat we daardoor minder hard moesten trappen.
De naam Ballon alleen al, ik moest nog terugdenken aan de Ballon d'Alsace, maar die was hoger!! Tiny probeerde in het stadje nog wat geld te pinnen bij de Bank Agricole, maar kwam inverrichte zaken weer terug, want er werd om een zesletterige code gevraagd (Later bleek dat ze ook met onze pincode geld had gekregen), maar dat versterkte op dat moment wel onze indruk dat wij voor Jan met de korte achternaam, naar boven waren gefietst. Dat gevoel werd werkelijkheid voor ons, toen we eenmaal aan de andere kant naar beneden gesuisd de kruising passeerde, waarvan we praktisch zeker wisten dat we, zonder de hele klim en omweg, ook op dat punt waren uitgekomen.
"Dank u wel meneer Michelin wat mij betreft ben je al je sterren kwijt en zijn die bandjes waar je uit bestaat allemaal lek"!
Zo reden we verder over merendeels heel rustige weggetjes, heuvelachtig en erg afwisselend namen van dorpjes als Luce s/s Ballon, Nouans, René en Les Mees lazen we op de plaatsnaambordjes. Genoten van prachtige vergezichten, geselden de pedalen, soms haalde we het maximale rendement uit afdalingen, doordat we soms pas vlak voor de top van de volgende helling moesten bijtrappen.
SVaak lukt dat natuurlijk niet en dan moesten we weer flink in de beugels.
Na onze ervaringen in Le Mans besloten we Alençon links te laten liggen, bovendien was het ook een stuk omrijden.
Nadat we in Ancinnes wat inkopen hadden gedaan, hebben we een middagpauze genomen op een bankje in de schaduw van een lindeboom, bij wat sportaccommodaties.
Na deze puze reden we verder over de D19 sloegen rechtsaf de
D236 in, 236 richting St-Rigomer-des-Bois, dat bois was het Foret de Perseigne.
Het was weer heerlijk weer door de bossen te fietsen, maar helaas speelde de onnauwkeurigheid van de Michelin regionaal kaarten ons weer parten.
N 
Als je kruispunten tegen komt die niet op de kaart staan is dat heel verwarrend. Zo besloot ik bij de D311 aangekomen deze maar een stukje aan te houden richting Alençon. Ik moet zeggen dat het wel een beetje tegen de zin van Tiny was, maar ik bezwoor, bij de eerste beste kruising rechtsaf te slaan. Vertrouwend dat het niet teveel een gok was.
Bij de eerste weg rechtsaf, welke niet als doodlopend werd aangegeven, bleek het een goede gok te zijn geweest, want door verder zoveel mogelijk oostelijk en noordelijk te fietsen kwamen wij bij Liniéres-la-Charelle weer op een herkenbare plaats op onze kaart aan. Vandaar volgden wij weer de uitgestippelde route weer op Hauterive over de N12 en volgden verder de D209.
Tussen de N12 en Essay was de weg verrassend vlak, althans we reden over een heuvelrug, wij droomden van wegen die altijd over een dergelijk parcours gaan.
Het was een genot om hier rijden, met opvallend veel paarden- stoeterijen. Het landschap had een Engels aandoend decor, met hagen en veel groene weiden, hoe anders was het landschap hier, ver -geleken met de land- schappen die we op de St-Jacobsroute mochten aanschouwen.
Maar helaas bij Essay ging het alweer mis we konden de beloofde weg naar Boitron niet maar kwamen terecht op een weg, later pad rond een autocrossbaan, niet iets wat op ons verlanglijstje staat vooral omdat wij uiteindelijk weer in Essay belandden. Dus dan maar een stukje over de D31 tot Boitron daar linksaf en over de D209 naar Tremont.
Het landschap was weer gewoon behoorlijk heuvelachtig en dat vroeg van Tiny wel zoveel inspanning dat we de D209 volgend en het laatste stukje D4 tot Le Merlerault, toen wij stopten om naar een camping of ander onderkomen te informeren, zonk zij uitgeput tegen een zijbeuk van de kerk.
Een camping was er niet, maar bewoners raadden ons aan onze tent op te zetten op een (op)nieuw aangelegde kinderspeelplaats. Dat vonden wij geen slecht idee. Maar eerst moest Tiny nog even wat bijtanken, want zij had duidelijk, wat in wielertermen, de hongerklop heet.
Dus ik sloeg bij een kleine supermarkt, nog de wat etenswaren en drinken in en toen Tiny weer een beetje bijgekomen was, liepen we naar onze kampeerplek toe, maar we wachtten nog even met het opzetten van de tent tot het donker was.
Ik ging nog even geld pinnen en kwam weer bij een Credit Agricole en pinde, de zescijferige code negerend, het geld dat we denken nodig te hebben en wandelde weer terug. Voorbij het stadhuis, waaronder een grote open ruimte waar de bevolking in grote getale bijeen was, in verband met de veertiende juli, ter gelegenheid waarvan een grote barbeque werd georganiseerd, maar ik bleef daar niet lang bij stilstaan. Terug naar Tiny en Terry die beiden, naar alle waarschijnlijkheid reikhalzend naar me uitkeken
Hiermee ben ik weer aangekomen bij het begin van dit reisverslag. Dus daar stop ik er nu maar mee. Ik vind het wel mooi zo!
De volgende keer nemen we in ieder geval de hond niet mee. Misschien dan richting Denemarken (Jutland) of toch maar naar Ierland?
Hoorn 26 Juli 2006
Anton Greefkes
Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op: 04-08-2006 om 03:16:22