Dinsdag 3 juni
Een regendagje York
"Alle eendjes zwemmen in het water.." neuriede ik toen ik het gekwaak van eenden buiten hoorde
Eendenbezoek
Gister was dit gevogeltje ook al onmiskenbaar aanwezig en kwam onder luid gekwaak aanlopen als er vermoeden was van eetbare waar bij de tent. Dit telkensmale weer tot vermaak van ons, waarbij wij konden constateren dat ook onder deze gevleugelde vrienden sprake was van een "pikorde", welke dus niet alleen was voorbehouden aan de kippen.
Echter, het feit dat ik met dat kinderliedje neuriede had alles te maken met het feit dat het de hele nacht stevig had doorgeregend en ik het idee dat deze beesten zich inmiddels zwemmend voortbewogen over de camping.
Een blik naar buiten leerde mij dat dat gelukkig meeviel, maar een aantal flinke plassen was een levend bewijs dat het pittig had geregend en we prezen ons gelukkig dat de campingbeheerder ons deze plaats had aanbevolen als één van de gunstigste plekken om de tent op te zetten.
Het was geen aantrekkelijk idee in deze regen in York rond te lopen, dus we besloten het nog maar even af te wachten vooraleer naar York te gaan.
Rond een uur of tien besloten we de regen te trotseren en naar de stad te gaan, want uiteindelijk bleven we niet op deze camping om voor de regen te schuilen, juist York wilden wij bezoeken.
Zo fietsten wij naar de stad en bij, Costa, zo'n koffiespeciaalzaak, dronken wij op ons gemak een paar koppen koffie.
Ik ging even op paraplujacht zodat we toch enigszins gewapend waren tegen de regen, tijdens onze rondgang door York.
En toen werd het droog, maar een paraplu kan in Engeland een handig attribuut zijn, dat bleek wel toen het later weer begon te spetteren. We besloten de fiets achter te laten bij de vestiging vsn Costa en wandelde op de bonnefooi door de stad. Waarbij boekwinkels en kerken het meest frequent door ons werden bezocht, de kerken als stiltecentra en de boekhandel om een kaart te kopen die aansloot op de kaarten die tot op heden hadden gebruikt, dit om te proberen een route te kiezen richting die niet al te zwaar was om te fietsen. Tot onze stomme verbazing had men juist deze kaart niet voorradig. Jammer!
Overigens bleef het niet al te lang stil in de kerken omdat ik het niet kon laten om een paar gezangen uit mijn Byzantijns repertoire ten gehore te brengen. Moet zeggen dat dit ik dat deed tot genoegen van passanten.
Zingen in de kerk Om de kathedraal van York kan je natuurlijk niet heen, wij waren uiteraard ons zeer bewust dat je als toerist dit imposante bouwwerk niet onbekeken kan laten, daarom gingen ook wij, als zovelen ook de kathedraal binnen. De drukte in de kerk stuitte ons echter tegen de borst en het feit dat slechts tegen betaling de rest van de kerk te bezichtigen viel maakte in mij bijna de jonge Jezus in mij wakker, die indertijd ook behoorlijk te keer ging bij de tempel van Jerusalem.
Ik onderdrukte deze gevoelens omdat ik wellicht verkeerd begrepen zou worden! Dus verlieten daalden wij weer spoorslags van de trappen van dit imposante gebouw af.
Wij verwijlden dan liever op de markt en in winkelstraten waar we ook slecht tegen betaling goederen meekregen, maar dit waren tenminste eerlijke handelaren die zich met deze ruilhandel bezig hielden om zich een sober bestaan te kunnen permiteren.
Omdat lopen vanwege Tiny's post-polio-syndroom niet tot haar favoriete bezigheden behoort deden wij extra rustig aan en ons voordeel met de ruime aanwezigheid van horecagelegenheden. Dezelfde handicap en de immer dreigende regen weerhield ons van verdere bezichtiging van de stad, tenminste niet in dien mate zoals kwieke wandelaars dat zouden doen.
Wij kenden onze beperking en hielden het bij aanschouwen van rustieke winkeltje welke snoepgoed dan wel kant verkochten en dit alles in even rustieke straatjes
Enige opwinding ontstond wel toen op een pleintje met dikke in het midden onze aandacht werd getrokken door een kat, die duidelijk naar iets op zoek was.
Het bleek hem te doen zijn om een nestvlieder die zich hulpeloos in het struweel verborgen hield. Zijn ouders ondernamen vruchteloze pogingen de rover af te leiden, maar als een toezichthoudende man de kat niet met een stok had verdreven had er somber uitgezien voor het jong. Even was hij gered, wij vreesden echter dat hij vroeg of later evengoed ten prooi zou vallen aan de kat.
Heel zielig, maar als je vergelijkt met het aantal dat wij dood langs de weg vinden, kan men indien het vogeltje geslachtofferd wordt door de kat, dit toch meer rangschikken onder de noemer "natuurlijke doodsoorzaak".
Inmiddels hadden wij naar ons idee genoeg gezien van York en keerden wij terug naar onze uitvalsbasis "Costa" dronken daar nog een kop koffie en besloten wij dat het wel mooi was geweest en reden wij de regen trotserend terug naar de tent.
Het mooi en regenachtig geweest en dat laatste bleef het nog de hele avond!
Dat neemt niet weg dat we nippend aan ons glaasje wijn en snoepend van een hartige hapje ons avond in tevredenheid doorbrachten.
