Tandemtour 2008

Op de tandem door Engeland en België

Tandemtour 2002

Tandemtour 2006

Eens stopte hier de trein Ontspoord spoortracé

Ik bedacht dat ontspoord niet alleen maar een negatieve lading hoeft hebben, dit fietspad is daar een voorbeeld van Eenmaal op de Noordzee hoefden wij ons voorlopig niet meer druk te maken over het hoe te rijden, Alleen even opletten bij de splitsing tussen route 1 en de 14 welke laatste zich tegen de verwachting van de namen van beide route richting Noordzee ging terwijl die van ons naar Stockton on Tees wees, Bij Woodside Park een oud stationnetje nu gelegen in park, verlieten wij het traject van de spoorlijn om aan onze {dwaal) tocht door de buitenwijken van Stockton te beginnen. Dwalen, want daar leek het wel op, deels omdat de routebordjes ons alle hoeken van deze buitenwijken lieten, deels omdat bordjes spoorloos leken te zijn, dan weer een schijnbaar zinloos hek, dan weer een oversteek waarbij van ons geduld werd betracht.
Dan doken de bordjes weer op maar ook weer hek waarbij we alles in het werk moesten stellen op dat te passeren zonder de tandem in tweeën te vouwen . Kortom het was weer een feest!
Daarna konden we, voor Engelse begrippen behoorlijk over route door een park fietsen. Om vervolgens weer in een industriepark terecht te komen. Twijfel ontstond, bestond en verdween weer, want we moesten volgens onze kaart inmiddels aardig in de buurt van een camping zijn aanbeland.
En ja hoor, Tiny zag opeens voorbij een rotonde naast een routebordje ook een bord dat naar de camping verwees. Opgelucht volgde wij de bordjes en inderdaad, daar was een camping !
Zodoende stonden wij even bij de receptie, Tiny meldde zich daar met de vraag of wij een nacht op deze camping mochten verblijven.
Dat leek niet mogelijk want de camping zou vol zijn, en we hadden moeten bespreken of iets dergelijks.
Tiny bestreed dat zij eerst met geldige argumenten moesten komen . Als we rondkeken was er wel degelijk ruimte om onze tent voor een nacht neer te zetten en zij wees de soepkippen voorts op een ongeschreven wet dat fietsers en wandelaars nooit een plaats mag worden geweigerd. Die rijden nu eenmaal niet zomaar naar een volgende camping. Ik hoorde dit aan en stond me ondertussen behoorlijk op te winden en liet dit in duidelijke Hollandse bewoordingen weten, verstaan zullen zij niet hebben, maar wel begrepen.
Tiny was ondertussen, naar wat zij later vertelde, met stroop te smeren, wat volgens haar tot gevolg dat we uiteindelijk toch een plaats kregen toegewezen, voor het bedrag van 17 pond . Ik hield het op een combinatie van Tiny tactiek en de mijne.
Eind goed, al goed.
Na de tent te hebben opgezet, een douche te hebben genomen en te zijn omgekleed , gingen we in het restaurant, kon niet dan maar de inpandige pub een hapje eten en wat drinken.
Zo kwam alles toch nog weer goed en sliepen we die nacht tevreden in, morgen zouden we wel weer verder zien. Afgezien van de hekjes was het natuurlijk wel heerlijk fietsen op de voormailge spoortrajecten

In Engeland zijn ze gek op zulke poortjes, wij niet!Hier dronken we koffie en daarna konden we hulp van voorbijgangers onze voertuig met aanhanger weer op de route krijgen. De tandem moest over het hek heen getiold worden Gekker kan het niet! Of is dit Engelse humor? Tussen deze moesten we ons heen wringen Interieur van lunchroombij Langley Park Wie bedenkt zoiets 30 mei Lanchester - Stockton