Vrijdag 6 juni
Oedelem - Rozebeke 63,5 km (bewolkt)Kerk in Ruiselede
Het had die nacht geregend en ook 's morgens was het nog niet droog, maar om nu nog een dag hier te blijven zagen wij niet zitten, dus wij stonden bijtijds op omdat we af hadden gesproken dat wij om acht uur zouden willen ontbijten.
De ontbijttafel stelde ons niet teleur, deze was ruim gedekt alleen het eitje ontbrak, wat eigenlijk wel opmerkelijk is voor een boerderijlogement! We hadden echter niet te klagen zoals gezegd en de gastvrouw moedigde ons aan ook nog wat mee te nemen voor onderweg.
Wij vertrokken om kwart voor negen en reden weer richting Beernem, maar nu rijden we verder over het kanaal en later de E40 dit alles rijdend over betonwegen waar België zo rijk aan is.
Deze zijn niet altijd een feest om over te rijden, al was het maar vanwege het gebonk wat elke naad tussen een betonplaat veroorzaakt bij passserende auto's. Om maar te zwijgen over de twee schokjes die wij als fietser krijgen te verwerken bij het oversteken van de naad tussen de betonplaten die op het fietspad meestal in een net iets slechtere staat verkeren dan de rijweg. Soms een beetje schots en scheef liggen, vervelend vooral omdat men in dit land kennelijk het beton zien als een ideale bestrating en men de gehele dag van plaat naar plaat hobbelt.
Desalniettemin reden we volhardend door op deze sombere dag waarbij het af en toe licht regende en dan weer hoopvol droog werd.
Plaatsen met echt Vlaamse namen kan ik hier noteren:Ruiselede, Aarsele, Machelen, Ouwegem, Zingem. Plaatsen die vaak zonder meer in elkaar lijken over te gaan. Vaak zo dicht bij elkaar liggend dat je het lijkt of dat je voortdurend door een dorp aan het rijden bent.
![]()
Wat op zich weer als voordeel heeft dat er voldoende gelegenheid is onderweg voor een boodschap of een kop koffie.
Het was inmiddels rond een uur of één dat we voorbij Zingem langs een frituur kwamen en eigenlijk wel zin hadden in een onverantwoorde vette hap. Dan is een frietkot als "Frituur Flandrien" daarvoor natuurlijk een uitstekende gelegenheid!
Frituur Flandrien in Zingem
Sonja sorry, wij willen ook wel eens wat en misschien is het feit dat we de hele dag in beweging zijn een goed excuus.
Mocht je het er niet mee eens zijn, dan horen wij dat wel. Heerlijk zo'n patatje en een fricandel speciaal.
We waren eigenlijk aardig op tijd want de frituur sloot om twee uur, maar toen hadden we onze hap al achter de kiezen.
Het weer bleef somber en voor Roborst begon het harder te regenen. Het werd echt tijd dat we ergens onderdak zouden vinden, we waren inmiddels op het parcour van de Ronde van Vlaanderen gekomen en de Vlaamse Ardennen.Dat konden wegoed merken aan de klimmetjes die we voor de kiezen kregen. We dachten in Zottegem wel ergens iets te vinden om te overnachten.
Toen merkte Tiny een bordje op dat naar een Hoevelogement op en besloten we daar maar eens te gaan kijken. Daar reden we dan in de gestaag vallende regen, waar je nat van wordt en verkilt tot op het bot.
Zo belandden we na even op en neer over het heuvelachtige weggetje te hebben gereden in het dorpje Rozebeke, waar we in de afdaling bijna de "Landhoeve" voorbij reden. Deze bleek nog gesloten, maar toen we achterlangs het pand informeerden of we konden overnachten was dat geen probleem. De kamers waren vrij.
We waren blij dat we wat gevonden hadden, met dit weer doorrijden was geen optie en erg prettig was de warme douche en de verwarming die werd aangezet.
Na ons verfrist te hebben gingen we nog even naar beneden en namen wij plaats in het praatcafë, waar wij de enige gasten waren en wij dus genoodzaakt samen het hoogste woord te voeren.
Om de gesprek op gang te krijgen bestelden wij een koffie en thee en daarna de lokale bieren, te weten: de Zwalmse tripel en voor Tiny een "sloeber", onderwijl bekeken en becommentarieerde wij de activiteiten welke door de eigenaar en zijn vrouw werden ontwikkeld.
Deze bestond uit het dekken van de tafels het (chique) restaurant het ontsteken van kaarsen en open haard.
Wij vroegen ons af voor wie, maar deze onuitgesproken vraag werd beantwoord doordat een familie de ruimte en plaatsnam in het restaurant.
Helaas werd er door de kortgerokte eigenaresse slecht heen en weer gedraafd zonder dat de gezelligheid in het "Praatcafé" ook maar enigszins op gang kwam. Dus kozen wij ervoor ons heil hogerop te zoeken en verbeidde onze tijd met het bekijken van diverse televisieprogramma's terwijl het buiten onverdroten voortging met regenen.
De Landhoeve 
