Goed gegokt! De noordwestelijke wind was inderdaad afgenomen, terwijl die gisteravond nog behoorlijk doorstond.
We vatten de Oeverlandroute op die we net ontdekt hadden en besloten deze zo een beetje aan te houden We verloren deze echter prompt weer uit het oog vanwege een afgesloten brug.
Omdat we niet gepland hadden om door België te rijden, maar met de boot naar Hoek van Hollsnd te varen, hadden wij alleen een kaart meegenomen waar de noordelijke helft van Nederland op af te lezen viel. Echter omdat we onderhand al zoveel kaarten van Nederland in ons bezit hebben en ik vroeger op school behoorlijk had opgelet met aardrijkskunde, waardoor ik aardig op de hoogte ben van de positie van steden en dorpen in zuidelijk Nederland, hadden wij besloten het zonder kaart te doen. Hetgeen ons tot op heden goed gelukt was, al was het maar dat mijn fietsbel over een ingebouwd kompas beschikte.
Of is dat andersom en kon ik over een kompas op mijn stuur beschikken, waarmee ik terzelfder tijd ook andere weggebruikers kon attenderen op onze komst.
Dit indachtig het vijftigerjaren liedje:
"Als ik tweemaal met mijn fietsbel bel,
Nou dan weet je het wel... etc..."
Maar wat bomt het, beiden hadden ons tot hiertoe gebracht en daarmee bedoel ik dat hoewel wij nu wel de Oeverlandroute volgden het toch kon gebeuren, dat ik op sommige momenten koos op mijn kompas te varen, in geval de bedenkers van deze mooie route ons de indruk gaven ons al te zeer op een dwaalspoor te willen brengen. Wij roken stal en begonnen toch weer naar ons eigen bedje te verlangen en als dan zo'n route ons dan weer een hele andere kant op stuurt dan raadpleeg ik snel mijn kompas en kiezen dan toch voor de kortere (wél rustige) route.
In ieder geval voldeed de door onze gevolgde route aan de door ons gestelde eisen, rustig en/of rustiek, langs plaatsnamen als Schoonrewoerd en landschappen bij Hei- en Boeikoop kwamen op het fietspad richting Vianen langs het Merwedekanaal. We dachten door Vianen te fietsen maar dat genot werd ons niet gegund omdat we nu plotseling richting Lekdijk en -brug werden gestuurd.
"Oeps, dat was even steile weg de dijk op!", maar dat weerhield ons niet, zodat we even later een wijds uitzicht hadden over de uiterwaarden van de Lek en de brug.
Zo bereikten wij de overkant en Vreeswijk en vervolgens Nieuwegein. Strak de route volgend door wijken parken en later weer langs het Merwedekanaal en Amsterdam - Rijnkanaal.
Strak volgen wil niet zeggen dat de route altijd even eenvoudig was, want af en toe zaten er plotselinge bochten, zodat het ook nog kon gebeuren dat we op een gegeven moment ons midden in een Kinderboerderij bevonden. Doch dat stoorde ons niet, want de dieren die daar rond lopen hebben doorgaans weinig kwaads in de zin. Hoewel ik me nog wel herinner hoe ik indertijd met een vriend in Noorwegen aan het fietsen was, tijdens een stop op een picknickplaats paar opdringerige geiten een aanval inzette op het voor onze consumptie bestemde brood en wij ternauwernood konden voorkomen dat de geiten het voor onze neus zouden wegkapen.
Gelukkig werden wij gered door een Duitser die een achterdeur van zijn Kever opendeed, welke de geiten de gelegenheid bood op de achterbank plaats te nemen. Dit overigens zeer tegen de zin van de eigenaar van dit populaire voertuig, waar deze luidkeels blijk van gaf.
Zoals gezegd onze reis verliep voorspoedig, zodat wij rond een uur of elf in het centrum van Utrecht aan de koffie zaten en niet veel later reden we de stad weer uit alngs de Vecht en passeerde daarbij de woonboten of zijn dat eigenlijk wipboten, waar dames van lichte zeden hun diensten aanbieden in ruil voor geld.
Tiny vroeg zich af of de heren ook met de pinpas konden betalen. Ik kon haar gelukkig geruststellen door te zeggen dat ík dat niet wist.
Eenmaal in Breukelen zochten we de westoever van de Vecht op om daar op het plein op een terrasje ons tweede kop koffie te drinken.
Ons volgende doel was Abcoude waar Tiny haar zuster woont, in een huis langs de Angstel. Daar eten we wat en praten even bij, zoals dat nu eenmaal als twee zussen elkaar ontmoeten. Als we afscheid hebben genomen rijden we door langs het mooie riviertje het Gein, waarna wij bij Driemond weer langs het Amsterdam - Rijnkanaal verder rijden.
Zo langs het kanaal omzeilen we Amsterdam door over de Schellingwouderbrug en onder de ringweg door richting Ransdorp te fietsen. Als we op even verderop linksaf in noordwestelijke richting fietsen, ondervinden we dat de wind behoorlijk stevig doorwaaid en dat we vandaag door vaak beschut te rijden niet al teveel problemen hebben gehad.
Als we later weer rechtsaf slaan richting Zuiderwoude krijgen we wind weer min of meer in de rug, maar dat is ook de reden dat we hebben gekozen om via deze route richting Hoorn te fietsen.
Dit echter niet de enige reden want we vinden het altijd weer een belevenis om vanuit Amsterdam onder de ringweg door het wijde weide - landschap van Waterland in te rijden. Zo van stadse hectiek in landelijke rust.
Als we bij Schardam het silhouet van Hoorn zien weten we dat we snel thuis zullen zijn
.
Anton fluit voor de aardig(e)h(g)eid(ten)