Woensdag 28 mei
Ovingham – Hadrianuswal – Matfen – Ovingham 44 km (regenachtig, later droog en wat zon)Hadrianuswal
Hoewel het bij het aankomst in Engeland de zon zich even liet zien, was het verder overwegend bewolkt, maar wat klaag je als de temperatuur redelijk is en de wind wederom in je rug blaast.
De afgelopen nacht echter was de wind afgenomen maar of we daar blij mee moesten zijn?
Ik zou deze vraag ontkennend willen beantwoorden want nu begon het te regenen. Echter toen we wakker werden bij intreden van de nieuwe dag scheen het droog te zijn, maar later begon het weer zachtjes te regen. En ja hoor later begon het weer wat harder te regenen.
Toen we om een uur of acht uit onze slaapzak kropen leek het wel weer wat lichter te worden.
We hoopten dat het vandaag toch nog even droog zou bleven zodat we nog een stukje konden fietsen want daar was dit dagje extra in Ovingham op de camping van Hermitage Carnaval Park toch voor bedoeld. Mede vanwege de Hadrianuswal waar ik erg nieuwsgierig naar was.
Nadat we ontbeten hadden werd het weer droog en besloten we in ieder geval een uitstapje te maken naar Prudhoe, waar een kasteel moest zijn en dat wilde wij wel even bekijken.
Echter we waren nauwelijks onderweg, of we werden overvallen door een stortbui, die ons binnen de kortste tijd doorweekte. We hadden domweg de tijd niet om onze poncho's aan te trekken.
Zo plotseling als de bui gekomen was, zo snel hield deze ook weer op, maar onze lust om het kasteel te bekijken had het wel benomen, vooral toen we even later constateerde dat deze boven op de heuvel lag, op zich geen opmerkelijke plek voor een kasteel. Bovendien, bedachten we, zouden we in de komende weken genoeg kastelen kunnen bewonderen. We reden terug over de smalle brug over de rivier, caravans mochten er bijvoorbeeld niet over.
We besloten van de nood een deugd te maken door in de plaatselijke winkel enige inkopen te doen.
Eenmaal weer terug op de camping trokken we droge kleren aan en ik kroop in de slaapzak om de kilte weer uit mijn botten te verjagen.
Inmiddels was het droog geworden en het bleef droog, zodat we besloten alsnog onze rondrit richting Hadrianuswal te maken.
We reden een uitgestippelde route en deze bleek erg mooi te zijn, met af en toe pittige klimmetjes, die ons af en toe noopte deze te voet te nemen. Dit werd mede veroorzaakt door een weigerachtig versnellingsapparaat, waardoor het schakelen tussen de voorbladen niet soepel verliep.
