Tandemtour 2008

Op de tandem door Engeland en België

Tandemtour 2002

Tandemtour 2006

Twee horsen

zHet was prima fietsweer en het was nog niet te laat om in Howden in een lunchroom koffie te drinken. Waarna wij weer verder reden. Voorspoed was het toverwoord voor deze dag.
Wij tracteerden onszelf op een warme lunch in een soort wegrestaurant voor Elloughton. Verzadigd reden wij al snel de voorsteden van Kingston upon Hull binnen, kregen nog een paar pittige klimmetjes te verwerken en moesten ons een weg zoeken over een grote fiets- en loopbrug over de A63.
Daarna kwamen wij snel weer bij de River Humber aan en fietsten deze langs de parralel aan de spoorlijn, af en toe gehinderd door van die vermaletijde hekjes.om onder de grote hangbrug in het stadsverkeer terecht te komen.
Het was af en toe noodzakelijk om ons kompas te rijden omdat de duidelijkheid van de routeaanduiding door vermiste en verdraaide bordjes te wensen overliet. Het werd steeds drukker en een gegeven leken we het spoor een beetje bijster, waarop ik besloot de rivier maar weer zoveel mogelijk op te zoeken. Met leek mij namelijk tamelijk logisch dat indien wij deze oever globaal aan zouden houden wij vanzelf bij de boot moesten uitkomen. Een mooi voetpad langs de rivier leek onze wens te verwerkelijken, was ook wel deels zo, maar tot onze schrik ging het pad met trappen en grote loopbrug over de daken van havenloodsen heen en aan de overzijde leidde het pad over sluisdeuren, hetgeen mij ook enigszins zorgen baarde.
Ik beval Tiny bovenop de brug plaats te nemen en begon zelf aan de hele hijs om tandem en bagagekar de trap op omhoog te sjouwen. Daar aangekomen alles weer op en aan de fiets om aan de andere zijde van de minstens 150 meter lange brug de procedure te herhalen.
Ondertussen was een schip de sluis ingevaren en konden via de andere sluisdeur naar de overkant, waarover zonder probleem konden. Wij slaakten een zucht van verlichting toen we ons aan de andere zijde van sluis weer de verkeersdrukte inreden, want het had natuurlijk ook kunnen gebeuren dat we het hele stuk hadden moeten terugrijden.
Kennelijk was het spitsuur want het was hiet in ieder geval erg druk en kwestie van wachten tot de verkeerslichten groen werden en als deze ontbraken af en toe ook een beetje voorrang te nemen want anders had het meer tijd in beslag genomen om de veerboot te bereiken. Het voordeel van deze autoroute te volgen is dat hier borden die de richting aangaven naar de veerhaven.
Zo reden wij de borden volgend en heet autoverkeer trotserend het terrein op van de veerboot die, naar bleek met een paar uut zou vertrekken, zodat wij zonder stress ons een overtocht kunnen kopen. Niet dat wij nadrukkelijk hadden geprobeerd deze boot te halen, een volgende was ook goed geweest, maar het is natuurlijk lekker als het zo goed aansluit en wij snel aan boord konden
Wij zochten onze hut op, namen een douche om ons de stress van het drukke verkeer van ons lijf te spoelen en gingen aan dek kijken toen de verboot vertrok en over de River Humber na zee voer, zodat het deze na verloop van tijd deze bereikte en het Engeland achter zich liet.

Bye, bye Engeland, waarschijnlijk niet zo snel tot ziens!

Gehannes met een hekje