Regen vandaag, en hoe!
Het begon toen wij zaten te ontbijten in de gezamelijke eetkamer, aangezien wij het heilloos vonden om in die regen te gaan fietsen namen wij ruim de tijd om te ontbijten.
Wat betreft de regen bood dat geen soelaas, want die viel gestaag door, dus besloten het maar een tijdje af te wachten.
Dat tijdje werd uiteindelijk de hele ochtend en rond één uur was het nog niet droog.
Ondertussen wachtte wij het goede moment om te vertrekken in zaaltje waar de avond tevoren nog een karaokeavond was gehouden.
Wij doodden de tijd met lezen, koffie drinken en de spaken van het achterwiel nog even na te lopen of die allemaal nog wel goed op span class="bijschrift"ning waren. Niet dus dat was een mooi klusje om even na te lopen hetgeen een klusje dat zo geklaard is.
Ik ontdekte echter dat we onze fietspomp kwijt waren. Dat was toch iets wat mij verontrustte, want ik houd er nu eenmaal onderweg te zijn en in geval van lekke band geen mogelijkheid om een band op te pompen.
Natuurlij kom je daar op zondag achter.
Goede raad was duur!
Gelukkig bleek bij navraag even verderop een Halford te zijn en op zondag open, dus trok ik mijn stoute schoenen en poncho aan want het regende nog steeds stevig door.
Daar slaagde ik goed want deze Halford had een zeer ruim assortiment aan fietsaccessoires en na even verlekkerd in de rondte hebben gelopen in de winkel, wandelde ik gewampend met een handig klein pompje terug naar de pub.
Ondertussen bleef het stevig doorregenen, dus maakten we het ons nog gezellig door nog een paar koppen koffie te drinken en af toe naar buiten te kijken of het al droog.
één uur daarom bedachten we ons dat het wel handig was om maar eerst wat te gaan eten. De kroegbaas adviseerde ons een pub om de hoek waar men een warme en koude lunch serveerde. Wij namen een warme, ik kip en Tiny iets met vlees van een koe. We kwamen niets te kort en we keerden ruimschoots verzadigd terug naar ons logeeradres. Stonden nog even gefascineerd te kijken hoe een kermiswagen vol met kermisattributen vergeefse pogingen doet door het smalle straatje te laveren, daarbij enige geparkeerde auto beschadigend.
Maar aangezien fietstoeristen nu eenmaal geen ramptoeristen zijn (of je moet fietsen een ramp vinden) liepen we daarna door want het leek wel droog te worden en dan wilden we wel verder op de fiets! Het zwerversbloed begint dan wel heftiger door onze lijven te stromen. We hoeven dan echt niet alsnog 100 kilometer te fietsen, maar overnachten een stukje minder verderop is ook goed. Vandaar die 36 kilometer!
We reden een stukje langs de B261, geen onverdeeld genoegen, maar gelukkig duurde ons lijden niet te lang. Bij Yaffort konden we linksaf een rustige landweg op. We constateerde dat het inmiddels helemaal droog was geworden en dat is ook alweer wat. We fietsten aldus verder langs de Engelse dreven en ontmoette daarbij dorpjes als Maunby en Kirby Wiske.
De camping bij Thirsk kon in onze ogen geen genade vinden in verband met zijn ligging pal aan een drukke weg.
Wel deden we nog inkopen in een supermarkt, waaronder 12 pakjes sheperdspie - mix, dit op verzoek van Yvonne en Theo Zijp.
Die hadden daarom gevraagd tijdens die lunch met het koor op Texel.
De cassiërre vroeg me nog of ik shepperdpie ging eten, hetgeen me een tamelijk overbodige vraag leek. Ik liet daar echter niets van blijken en beantwoordde haar vraag bevestigend.
Daarna reden we verder, nu konden wij ook weer een route oppikken en wel route 65 die we in ieder geval tot York zouden volgen. Maar vandaag even niet, want wij hadden op de kaart een camping bij Hutton Sessay gevonden die ons wel wat leek. Wij volgden de route over Dalton, vanaf daar reden we tussen de graanvelden door naar Little Hutton en kwamen al snel daarna op de kruising aan waar de camping tegenover lag.
Tevreden over onze tot daar toe inspan class="bijschrift"nig, nou ja inspan class="bijschrift"ning, zo zwaar was ons parcour ook weer niet geweest en we hadden best verder gekund, reden we dee camping.
Tot onze ergernis was het ook hier weer bingo: op deze camping geen plaats tenten, al kwam je op de fiets of misschien juist wel daarom. Ik stond me al weer op te vreten, Tiny, echter liet zich niet zomaar afschepen en argumenteerde dat zij wel degelijk een tentsymbool op hun bord hadden en dat het een gentlemansagreement is dat fietsers en wandelaars nooit worden geweigerd. Uiteindelijk resulteerde dat in een onderling overleg tussen beide beheerders.
"Nou wij konden dan wel voor één nacht terecht, maar dat kostte ons wel tien pond!"
Dat bedrag echter joeg ons geen schrik aan en opgelucht betaalden wij volgden wij de beheerder. Voorbij het gedeelte met vaste verblijfcaravans.
Daarvoorbij bleek een groot terrein wat langs de kanten vol met gewone caravans stond maar met middenin een grote grasvlakte. Plenty ruimte en geen van de caravans was bevolkt, zodat wij dit gehele deel inclusief wasgelegenheid voor onszelf hadden. Wij zetten onze tent op, verwonderde ons over het vreemde gedrag van de Britse campingbeheerders en genoten van de rust.
Dat was weer een dag!
Weg bij Kirby Wiske

Open? Had je gedacht!
Kerk te Yafforth
Bloemrijk straatbeeld te Thirsk
School in Sessay