Tandemtour 2008

Zondag 25 mei

Dat we vandaag zijn opgestaan en hebben ontbeten lijkt me zo een voor de hand liggende gebeurtenis dat ik daar niet verder over zal uitweiden.
Wij waren bijna als eersten bij de kerk, omkleden ging niet omdat de voorzitter mijn koorkleding mee zou nemen naar Tessel en aangezien zij op z'n vroegst rond half tien aanwezig konden zijn, dronken wij eerst maar een kop koffie in afwachting van de dingen die komen zouden.
Toen de mannen van het koor aankwamen alsmede de voorzitter met mijn kleding hielp ik even met het uitladen van zijn automobiel en kleedde me daarna om.
Eerst moest er worden ingezongen worden en nog wat muzikale puntjes op de i gezet worden. Nadat alle strikjes recht zaten togen de mannen door de miezerregen - ja de zon liet vandaag verstek gaan - naar ingang van de kerk en we stelden ons daar op in rotten van twee.
Tot onze verrassing zat de kerk stampvol, hetgeen wel een kick geeft, en wij schreden door het gangpad naar voren en stelden ons voor in de kerk op.
Wij zongen dat het een lieve lust was, de Byzantijns liturgische gezangen, dan wel zongen wij op gepaste toon de gezangen, samen met de goegemeente, die op het programma stonden.
Tijdens de preek verwijlden mijn gedachte overal, behalve bij het door de voorganger uitgedragen woord.
Om met de schrift te spreken:"Zijn woorden vielen niet in vruchtbare grond"! Helaas, bij mij vielen zij op z'n gunstigst in het water. Misschien om later elders vrucht te dragen.

Mijn persoonlijke overwegingen gingen meer richting de massaal opgekomen kerkgangers en ik vreesde daarbij met grote vreze (om het maar in de sfeer van dit gewijde moment te blijven) dat zij wellicht zo massaal in de kerk zaten vanwege het feit dat zij ons konden aanhoren zonder dat daar speciale kosten aan verbonden waren. Desnoods wierpen zij om goede sier te maken een knoop in het kerkezakje!
Fout, fout! Mea culpa, hoe verkeerd had ik het Tesselse volk aangevuld met een aanzienlijk deel vastelanders, beoordeeld.
Toen wij dezelfde middag op dezelfde wijze, als eerder beschreven, de kerk betraden, was deze wederom, maar nu nog een talrijker schare toehoorders gevuld. En nu moest er wel betaald worden!
Wij zongen tengevolge daarvan nog mooier, want men kan wel zeggen dat men in geval van een half gevulde kerk, zingt voor hen die wel gekomen zijn. Als deze vol zit is dit toch veel bevredigender.
En gelijk hebben zij, want wellicht acht u mij enigszins bijvooroordeeld, maar het HBM heeft onder de bezielende en deskundige leiding van onze dirigent, Grigori Sarolea een niveau bereikt dat op zijn goede momenten het niveau van het amateurisme ontstijgt en behoort op het gebied van de Russisch orthodoxe kerkmuziek tot de top van Nederland.
Zo dat is er uit!